Die klok, die nare klok in dat huis.
Hij tikte als een hakmes.
Per seconde stierf de wereld verder.
Elk uur dode hij de tijd.
Ik moest huilen.
Dat huis was een warm bad aan tranen.
Het kwam als eb en vloed.
Ik was een lek opblaasbootje in een storm op zee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten