Suïcidale goudvis

Ik kwam vandaag thuis na mijn werk, met een paar boodschappen in mijn tas. Ik wilde alcohol vrije biertjes, maar kwam thuis met fusilli, douchegel en twee gloeilampen.
Deed de lamp in de gang aan en opende de tweede deur naar de woonkamer. Gooide mijn tas op tafel, deed mijn jas uit en zei in gedachten "Hoi!" tegen Ludo en Lanky, zoals ik dat altijd al doe.
Ik zag maar één goudvis zwemmen. Ik vind dat niet zo raar, want Lanky is de normale van de twee en Ludo hangt graag op zijn kop, tussen de plantjes of doet alsof hij dood is. Normaalste zaak van de wereld.
Dit keer was hij echter nergens te bekennen. Ik schrok, zoals elke keer dat hij ineens verdwenen is.
Meestal na een tweede keer kijken zie ik hem naar adem happen, tussen de plantjes hangen of zielig doen in een hoekje op de bodem. Maar deze keer was anders.
Ik trapte met groot geweld mijn schoenen uit en begon driftig rond de vissenbak te zoeken naar een vissenlijkje.
Zou Ludo serieus uit de vissenbak gesprongen zijn?
Nee, toch? Hij bewoog al bijna nooit niet meer...
Waar had hij de kracht vandaan kunnen halen om UIT de bak te SPRINGEN? Kan niet. Toch nog een keer kijken, niks gevonden. Huh?
Nog een keer in de vissenbak kijken.
Tussen de plantjes? Nee
Onder de schelpjes? Nee
Achter het filter? Nee
...
Ik had een tijdje terug een weekendje op Schiermonnikoog en had daar op het strand een fantastisch mooie zeeslakken schelp gevonden, zo groot als... WOW, weet ik veel groot. Meenemen dus! Met de grootste zorg mee terug gescheept naar Utrecht en in een pannetje uitgekookt zodat Lanky en Ludo ook een stukje Schiermonnikoog zouden hebben tussen al het Franse vakantie schelpen geweld. Zag er natuurlijk super mooi uit zo'n vet grote slakken schelp.
...
Tot mijn grote verbazing had dikke Ludo zich dus nu volledig in deze schelp genesteld.
Ik gok omdat hij zijn laatste minuten daar wilde doorbrengen zonder gestoord te worden door de stroming die het filter veroorzaakt.
(Ludo, dat je het even weet, dat filter is voor je eigen bestwil, ik heb al eerder goudvissen vermoord.)
Dus. Ludo in de schelp. Ik zag alleen zijn staartje een ieniemieniebeetje uitsteken.
Ik ging er vanuit dat hij al hartstikke dood zou zijn.
Stopte mijn hand in de bak, haalde de schelp eruit... en voor ik het wist kwam Ludo ineens tot leven en schoot hij als een raket uit de schelp knalhard op het aanrechtblad.
Dat moet hoe dan ook een flinke iets van schade in zijn vissenzijn veroorzaakt hebben.
In ieder geval een flinke hart verzakking bij yours truly.
Daar lag Ludo dan, naast de pollepelbak, met de dood in zijn ogen.
Schijtluis als ik ben durf ik mijn bloedeigen vissen nog steeds niet met mijn vingers aan te raken dus heb ik in alle paniek met trillende handen en een ongezond hoge hartslag mijn schepnetje uit het keuken kastje weten te vissen. In een ogenblik stond de koudwater kraan aan en had ik een bak te pakken waarin Ludo zijn laatste adem zou kunnen uitbluppen.
Ludo had echter geen zin in het schep netje en wist nog een stuiptrekking uit zijn lijfje te persen en flopte naar de rand van het aanrechtblad. NEE LUDO NEE.
Wederom schijtluis als ik ben heb ik met als mijn powers Ludo met mijn pink een zetje naar het netje gegeven.
Waarom deed ik nog zoveel moeite? Was hij niet allang aan het dood gaan? Was hij niet allang DOOD?
Mijn schepnetje was nog geen seconde richting de zojuist gevulde bak aan het manoeuvreren toen Ludo besloot een zoveelste kamikaze actie uit te halen.
FLOP, zo in het met etensresten gevulde gootsteenputje-filter.
Happend naar leven lag Ludo tussen de restjes broccoli en spaghetti.
Mijn schijtluis fluisterde in mijn oor dat het maar beter was zo. NEE.
Dus werd Ludo met etensrestjes, gootsteenputje-filter en al in het schepnetje gescoopt en in de bak met water gedumpt.
Er gingen een paar seconden voorbij. Ik zag mijn eerste goudvis Lorenzo voor mijn ogen voorbij flitsen, hapte naar adem zoals Ludo dat zojuist ook had gedaan.
Ludo lag op zijn zijkantje in de bak. Ik betrapte mijzelf erop dat ik dacht:
"Dan moet ik vanavond maar weer vissticks eten..."
En met die gedachte kwam Ludo ineens weer tot leven.

Ludo zwemt nu weer normaal in de vissenbak samen met Lanky, alsof er niets gebeurd is.
Alsof hij en ik de dood niet in de ogen hebben gekeken.
Maar goed, had ik hem ook maar geen Ludo moeten noemen.
Eikel vis.