Wanneer ik buiten ben
en alle geluiden op mij af lijken te waaien, mijn hoofd ondergesneeuwd in ruis,
is plotsklaps de ijsco wagen te onderscheiden in de wervelwind van geraas.
Het geklingel wat dwars door de massieve gebouwen en al het woeste verkeer weet te breken.
Wat dwars door mijn hersenpan heen weet te breken.
Haalt mij weer met stevige voet terug op de wereld.
Gelukkig worden er in september nog ijsjes verkocht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten