Het fladdert in mijn borstkas, het speelt verstoppertje met mijn vingers.
Het dwarrelt door mijn hoofd en de rillingen huppelen over mijn huid.
Ik wankel bij elk briesje, probeer zo stevig en standvastig in mijn schoenen te staan
maar wat zou ik me graag onderdompelen in een oneindige berg herfstbladeren.
Ben ik van slag van de wintertijd?
Of ben ik van mijn voetstuk geslagen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten